Στο νοσοκομείο Σισμανόγλειο άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 68 ετών η Πάολα Ρεβενιώτη, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Η είδηση γνωστοποιήθηκε μέσω ανάρτησης σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης και προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις από ακτιβιστές, πολιτικούς και ανθρώπους των τεχνών που συνεργάστηκαν μαζί της.
Μια ζωή σε δημόσιο χώρο και σε οργανωμένο ακτιβισμό
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 η Ρεβενιώτη δραστηριοποιήθηκε στο κίνημα για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στην Ελλάδα. Μέσα από εκδόσεις, φωτογραφία και κινηματογράφο προσπάθησε να φέρει στην επιφάνεια ανθρώπους και ιστορίες που άλλοτε παρέμεναν στο περιθώριο. Το περιοδικό «ΚΡΑΞΙΜΟ», που ξεκίνησε το 1981, υπήρξε ένα από τα πρώτα μέσα που προσέφεραν φωνή στην ομόφυλη και ευρύτερη queer κοινότητα της εποχής.
Τη δεκαετία του 1990 συμμετείχε στην οργάνωση ορισμένων από τις πρώτες εκδηλώσεις Pride στην Αθήνα — γεγονός που τη συνέδεσε με μια περίοδο πρωτόγνωρης κοινωνικής αναταραχής και αλλαγών σε ό,τι αφορά την ορατότητα των σεξουαλικών μειονοτήτων.
- Εκδότρια: έναρξη με το «ΚΡΑΞΙΜΟ» το 1981.
- Δραστηριότητες στον κινηματογράφο: ντοκιμαντέρ τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερη εστίαση σε ιστορικά και κοινωνικά θέματα.
- Ραδιοφωνική παρουσία: συμμετοχή σε παραγωγές του ΡΑΔΙΟΜέΡΑ.
- Πολιτική δραστηριοποίηση: ένταξη στο ΜέΡΑ25 το 2019 και υποψηφιότητες το 2023 και στις ευρωεκλογές 2024.
Το έργο και η κληρονομιά
Τα ντοκιμαντέρ και οι φωτογραφίες της επικεντρώθηκαν συστηματικά στο «περιθώριο» της κοινωνίας — ανθρώπους και κοινότητες που στερούνται συχνά χώρο στην αναπαραγωγή της συλλογικής μνήμης. Τα τελευταία χρόνια συνεργάστηκε με την ομάδα Paola Team Documentaries, ενώ συνέχισε να καταγράφει βιώματα που έχουν πολιτικό και κοινωνικό νόημα.
| Πεδίο | Χρονικά σημεία/επισημάνσεις |
|---|---|
| Έκδοση | «ΚΡΑΞΙΜΟ», 1981 |
| Οργάνωση Pride | Δεκαετία 1990 |
| Πολιτική ένταξη | ΜέΡΑ25, από το 2019 |
| Υποψηφιότητες | Εθνικές εκλογές 2023, ευρωεκλογές 2024 |
«Η αγαπημένη μας φίλη Paola Revenioti έφυγε από την ζωή χτες βράδυ στο νοσοκομείο Σισμανόγλειο μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 68 ετών. Μας αφήνει ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία της κουήρ κοινότητας...»
Η δημόσια παρουσία της συχνά συνδύαζε την τέχνη με την πολιτική διεκδίκηση: από την έντυπη έκφραση μέχρι το κινηματογραφικό έργο και τη συμμετοχή σε πολιτικές διαδικασίες. Οι συνεργασίες της με παραγωγές και μέσα έδωσαν φωνή σε ανθρώπους που αντιμετώπιζαν στιγματισμό, βία ή κοινωνική απομόνωση.
Πολλοί που τη γνώρισαν ή συνεργάστηκαν μαζί της σημειώνουν την αποφασιστικότητα και την αφοσίωση στη διεκδίκηση ελευθεριών, αλλά και την έμφαση σε προσωπικές αφηγήσεις — ιστορίες καθημερινής ζωής που μετέτρεψε σε δημόσιο επιχείρημα για σεβασμό και ισότητα.
Η απώλεια της Ρεβενιώτη συσχετίζεται με την ανάγκη να διατηρηθεί και να μεταλαμπαδευτεί η ιστορία των πρώτων αγώνων υπέρ της ορατότητας. Η επόμενη μέρα για τα κινήματα, τις εκδόσεις και τις παραγωγές ντοκιμαντέρ που αναδεικνύουν το περιθώριο θα κριθεί και από το αν η μνήμη και το έργο της θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν τη δημόσια συζήτηση.
Συγγενείς, φίλοι και φορείς αναμένεται να ανακοινώσουν λεπτομέρειες για τις τελετές και τους τρόπους αποχαιρετισμού. Η απώλειά της αφήνει ένα κενό, αλλά και πλούσιο υλικό για όσους επιδιώκουν να καταγράψουν την ιστορία του σύγχρονου ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος.
