Αστικό τοπίο και ταυτότητα σε μετασχηματισμό
Η Κηφισιά, ως κηπούπολη με ιδιαίτερη ταυτότητα στο αστικό τοπίο της Αττικής, αντιμετωπίζει τις άμεσες συνέπειες των αδειοδοτήσεων που προέκυψαν από τον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό (ΝΟΚ) της περιόδου 2019-2023. Για τέσσερα χρόνια εκδόθηκαν άδειες που επιτρέπουν υπερβάσεις σε ύψη, όγκο και συντελεστή, με αποτέλεσμα την εκτεταμένη έναρξη εργοταξίων και την αντικατάσταση χώρων πρασίνου.
Το κράτος, με τον κανονισμό, παρείχε ρυθμιστικά κίνητρα που σε πολλές περιπτώσεις αύξησαν την επιτρεπόμενη δόμηση. Η Δικαιοσύνη, με μεταγενέστερη κρίση, έκρινε ότι ο κανόνας έχει προβλήματα. Παρʼ όλα αυτά, όπως επισημαίνεται, οι άδειες που δεν προσβλήθηκαν εντός προθεσμιών «παραμένουν ζωντανές» και τα έργα συνεχίζονται.
«Σε μια ήδη τσιμεντωμένη περιοχή, ένα ακόμη μεγάλο κτίριο επιβαρύνει.»
Η πρακτική συνέπεια για την Κηφισιά είναι ορατή: εργοτάξια που προχωρούν, κομμένα δέντρα, αύξηση της σκίασης και απώλεια εδαφών που λειτουργούσαν ως «χώρος ανάσας» ανάμεσα σε δρόμο και κατοικία. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε αισθητικές επιπτώσεις — αλλά αγγίζει την ποιότητα ζωής, τη μικροκλιματική ισορροπία και την αξία των γειτονιών.
Τοπικές επιπτώσεις για τους κατοίκους
- Απώλεια πράσινου σε περιοχές που αποτελούσαν στοιχείο ταυτότητας της πόλης.
- Αυξημένη πυκνότητα και μεγαλύτερη σκιά για υπάρχουσες κατοικίες.
- Συνέχιση εργασιών σε κτίρια που είχαν ήδη αδειοδοτηθεί, παρά την κρίση του κανονισμού.
Για τους κατοίκους της Κηφισιάς η κατάσταση δημιουργεί αβεβαιότητα: τα έργα που ξεκίνησαν βάσει προηγούμενων αδειών ολοκληρώνονται και η αρχική απόφαση της Δικαιοσύνης, όσο και αν ακυρώνει τη λογική του κανόνα, δεν αναστρέφει πάντα τις αλλαγές στο έδαφος. Με άλλα λόγια, το ληφθέν νομικό συμπέρασμα δεν επαναφέρει αυτόματα τα κομμένα δέντρα ή τα ήδη ανεγειρόμενα κτίρια.
| Περίοδος | Επίπτωση |
|---|---|
| 2019-2023 | Έκδοση αδειών με αυξημένη δόμηση — άνοιγμα εργοταξίων |
| Μετά 2023 | Κρίση του κανόνα από τη Δικαιοσύνη — αλλά έργα που έχουν αδειοδοτηθεί συνεχίζουν |
Η τοπική κοινότητα καλείται πλέον να διαχειριστεί τις πρακτικές συνέπειες: θόρυβος, κυκλοφοριακή όχληση κατά τη διάρκεια κατασκευών, καθώς και μακροπρόθεσμες αλλαγές στη δόμηση και στο μικροκλίμα γειτονιών.
Η συζήτηση για την Κηφισιά αποκτά δύο άξονες: τον νομικό — που αφορά την αναθεώρηση και την εφαρμογή κανόνων — και τον κοινωνικό — που αφορά την προστασία του αστικού πράσινου και της ποιότητας ζωής. Οι κάτοικοι και οι τοπικοί φορείς έχουν πλέον πρόσφορο πεδίο για να διεκδικήσουν μέτρα που θα περιορίσουν περαιτέρω επιβαρύνσεις και θα ενισχύσουν τη διατήρηση των δημόσιων χώρων πρασίνου.
Στο επίπεδο της καθημερινότητας, αυτό σημαίνει μεγαλύτερη επιτήρηση των εργοταξίων, έγκαιρη ενημέρωση των γειτονιών και κοινές πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση ή αντικατάσταση των στοιχείων πρασίνου όπου αυτό είναι δυνατόν. Η εμπειρία των τελευταίων ετών δείχνει ότι το αποτέλεσμα του νομικού ελέγχου δεν αρκεί από μόνο του — απαιτείται και τοπική ενεργοποίηση για να διατηρηθεί το χαρακτηριστικό πρόσωπο της Κηφισιάς ως κηπούπολης.
